door Mariola Dirkzwager | aug 27, 2025 | Poëzie
wat ik droomheeft geen toekomstof zelfs maar een verledengeen kaders, geen kamersvol beloften, geen bandenom later te verbrekenniets meer dan een vermoeden wat ik droomlijkt steeds iets te vergetenin de haast van een onvervuld verlangennet buiten mijn bereikverschuilt...
door Mariola Dirkzwager | aug 27, 2025 | Poëzie
ik ontwijk de dagensluit vogels buitenrol op in onwetenheidwentel om in afwezigheid stel uren uitstrijk plannen gladtot morgen vandaag is weer een...
door Mariola Dirkzwager | aug 17, 2025 | Poëzie
onverwacht breekt een boszich achter mij aflaat haar bladerdak rustenop het met dauwbedekte gras onbezorgde trappers diedoor het vroege zonlichtjagen in de stilte die herstelt ben ik de laatste omme te...
door Mariola Dirkzwager | mei 5, 2025 | Poëzie
gedwongen tot zijn was iknu ga ik terugnaar haasten zonder redennaar doen denken en vergetennaar de onrust in mij verleid tot rusten sliep ikverleid tot nietsverging ik langzaam tot mezelf vertel me in een taaldie ik nooit sprakmet gebaren wie ik benen ik zal doen of...
door Mariola Dirkzwager | mei 5, 2025 | Poëzie
de aardse geuren, grondmeer vruchtbaar danalleen voor gras, lijnendie hun kracht verloren, bloemenbloeiend op het jaar dat was bomen vertellengedragen door de windverhalen van een leven, regenals teken van ons voortbestaan we groeiden op gewone grondniets is nog...
